lojong kind illusies

(6) Wees buiten de meditatie een kind van illusies

IIa. Denk met je hart:
reflecteer op de aard van het zelf

In postmeditation, be a child of illusion.

Deze slogan erkent deze gangbare en begrijpelijke houding en moedigt ons aan om kinderlijk te zijn, om hoe dan ook in illusies te geloven. Dit betekent niet dat we de andere, moeilijkere kant van het leven en van de mensheid moeten negeren, doen alsof die niet bestaat. Alleen dat we die kant niet volledig onze geest en ons hart moeten laten koloniseren. Waarom laten we de onschuld die er ook is, niet zijn plaats hebben? En wie zegt dat de wereld van de illusie, de wereld van het kind, minder echt is dan de brutaal realistische wereld van de volwassene? Geloven wij dat, dat kinderen dwaas zijn? Dat de wereld waarin zij leven een illusie is? Natuurlijk niet.

Pipi in Taka Tuka land
Pipi in Taka Tuka land

De wereld van een kind is echt, net zo echt als elke andere. Kinderen vrolijken ons op. Het leven kan gruwelijk zijn, er kunnen heel wat moeilijke dingen gebeuren, maar als je een kind ziet, als je je grimmige preoccupatie even kunt opschorten en de realiteit van het kind in je op kunt nemen, dan word je onmiddellijk opgevrolijkt, althans voor een ogenblik, omdat er iets vertederends en sterk positiefs zit in de wereld van een kind – een wereld die wij allemaal hebben bewoond en waardoor wij zijn gevormd, maar die wij hebben verlaten. Toch bestaat die wereld ook nog in ons. Waarom zouden we die niet cultiveren, ons eraan herinneren, in ons dagelijks leven?


(vrij naar Norman Fischer, Training in compassie – Zen Teachings on the Practice of Lojong en de zenlessen van Arthur Nieuwendijk, Zen.nl Amsterdam)

Your Header Sidebar area is currently empty. Hurry up and add some widgets.