BurijnAls nu de lente komt, dan beginnen die planten zich te strekken en groener te worden, en hier en daar opent zich een enkele knop tot een mooie groote gele bloem. Dag aan dag openen er zich meer en eindelijk is het natte weiland een en al geel van de dotterbloemen.
De dotterbloem (69) is voor de wei, wat het sneeuwklokje en de anemoontjes voor het het bosch zijn: de eerste bloem, die zich in overweldigend groot aantal vertoont, zoodat iedereen er wel op letten moet. Heele troepen kinderen tijgen dan ook uit, om ze te plukken en bij bossen worden ze naar huis gebracht, meestal om te verwelken.
Dat behoeft anders niet. Bij een goede behandeling kan men dagen lang genoegen hebben van de afgeplukte dotterbloemen. Het komt er maar op aan, het onderste stuk van den stengel, dat bij het naar huis dragen ineenschrompelt, onder water er af te snijden. Dan ontluiken er iederen dag nieuwe knoppen en ge kunt iederen morgen de bonigdroppels zien glinsteren tusschen de groote, platte, groene stampers.
Bezorgde menschen willen dit plukken tegengaan uit vrees, dat de dotterbloemen zullen worden uitgeroeid, maar hun angst is ongegrond. Er is geen enkele reden, waarom de kinderen deze mooie bloemen niet zouden mogen plukken, de plant schiet ieder jaar opnieuw op uit zijn wortels. Bovendien zouden de boeren er niet rouwig om zijn, als er wat minder dotterbloemen in het hooiland stonden.
Plukt maar bloemen, zooveel ge wilt, kinderen (71 ). Zorgt alleen, dat ge bij het plukken de planten zelf niet uit den grond, de takken niet van de boomen rukt. Knijpt de stengels af tusschen vinger en duimnagel, of snijdt ze af met een scherp mesje. Neemt uw buit mee naar huis, om ze daar re verzorgen en vergeet vooraf niet, al de heerlijke bijzonderheden van den bouw en ontwikkeling der bloemen na te gaan.
J.P. Thijsse, Lente (6e facsimiledruk; Utrecht 1997), 32.
Dotterbloemen in de lente in Amsterdam
Vindplaats: my maps
Marlin
