Marlin🦷🦷🦷🦷 BIOS (familiekroniek)
Sentimental Value van Joachim Trier is een lieflijk en gelaagd familiedrama dat langzaam maar zeker doorwerkt bij de kijker. Het verhaal draait om twee volwassen zussen (Nora en Agnes) en hun vader Gustav, een ooit geroemde filmregisseur die na de dood van hun moeder, terugkeert naar het oude familiehuis – aangrijpend symbool van alles wat onuitgesproken en onverwerkt bleef.
Titel: Sentimental Value
Datum: 2025
Beoordeling: 🦷🦷🦷🦷
Genre: drama, familiekroniek
Cinematografie: sfeervol, ingetogen, met lange takes die emotie en herinnering vastleggen – de setting van het ouderlijk huis voelt bijna als personage; licht en compositie versterken de introspectieve toon van de film
Thema: ouder-kind relatie, geheugen, verzoening, generatieconflicten
Regie: Joachim Trier
Uitzendkanaal: bioscoop
Trier laat de dynamiek tussen ouder en kinderen niet schreeuwen maar fluisteren: de kracht zit in blikjes, stilte en kleine gebaren. Het tempo is bedachtzaam, wat enerzijds de nuance en emotionele diepgang versterkt, maar anderzijds voor kijkers die snelle catharsis zoeken, traag kan aanvoelen.
Acteerwerk is indrukwekkend—Renate Reinsve als Nora en Stellan Skarsgård als Gustav dragen de film met genuanceerde, kwetsbare performances. Ze maken voelbaar hoe herinneringen tegelijkertijd gids en gevangenis kunnen zijn.
Wat Sentimental Value bijzonder maakt, is hoe het de pijn van het verleden en de hoop op verzoening verweeft zonder dramatische hoogtes of expliciete confrontaties; het is een ode aan de kleine momenten die een leven vormen.
Dit is geen doorsnee familiedrama maar een contemplatieve, emotioneel rijk opgebouwde film die je laat nagenieten en -voelen—minder spektakel, meer resonantie.
Herinneringen uit verschillende innerlijke systemen
De jongere zus kon haar systeem organiseren rond schuilen bij de oudere. Dat heeft drie gevolgen:
- Externe regulatie
- De oudere zus fungeerde als een veilige externe manager.
- De jongere hoefde haar Exiles minder direct te dragen.
- Onveiligheid werd gedempt vóór internalisatie.
- Andere beschermingsstrategie
- De jongere ontwikkelt geen (of minder) harde beschermers tegenover de vader.
- Haar delen leren: “Ik sta er niet alleen voor.”
- Dat maakt dat de vader minder als primaire dreiging wordt opgeslagen.
- Delegatie van kwetsbaarheid
- In IFS-termen: de oudere zus draagt meer emotionele last.
- De jongere kan kwetsbaarheid uitbesteden aan de relatie.
- Daardoor blijft haar innerlijke systeem relatief stabieler.
Vanuit IFS bekeken
Voor de oudere zus
- Zij had niemand om bij te schuilen.
- Haar Exiles moesten zelf betekenis geven aan de vader.
- Beschermers (afstand, boosheid, afwijzing) werden noodzakelijk.
Filmisch gezien
Trier laat dit zien zonder uitleg:
- door lichaamstaal
- door wie spreekt / wie zwijgt
- door wie de emotionele ruimte draagt in confrontaties
Het leeftijdsverschil is geen detail maar een structurerend psychologisch gegeven:
de ene zus internaliseert onveiligheid,
de andere kan haar tijdelijk parkeren bij de ander.
Hieronder één concrete scène, verhalend uitgewerkt, die precies dit verschil laat zien.
Scène: De keuken bij schemerlicht
Personages (fictief):
- Eva Lund (oudere zus, gespeeld door Helene Markovic)
- Maja Lund (jongere zus, gespeeld door Ingrid Solheim)
- Vader is afwezig maar voelbaar aanwezig
Situatie:
Het is laat. De vader is net vertrokken na een ongemakkelijk bezoek. De keuken is halfdonker. Er staat thee op tafel die niemand drinkt.
Wat gebeurt er
Eva staat bij het aanrecht, gespannen schouders, rug naar Maja toe. Ze wrijft met haar duim over een barst in het aanrechtblad.
Maja zit op een stoel, knieën opgetrokken, kijkt naar Eva.
Maja zegt zacht:
“Hij bedoelde het vast niet zo.”
Eva reageert scherp:
“Dat zei je vroeger ook.”
Stilte.
Maja staat op, gaat naast Eva staan — niet tegenover haar. Ze raakt haar arm even aan. Eva verstijft, maar trekt zich niet terug.
IFS-duiding van deze scène
Eva (oudere zus)
- Haar Exile is actief: het jonge deel dat zich vroeger alleen voelde bij de vader.
- Haar beschermer is afstand en controle (rug toekeren, korte zinnen).
- Ze draagt de emotionele spanning van de ruimte.
IFS-termen:
Eva is geblendet met haar Exile → onveiligheid voelt actueel.
Maja (jongere zus)
- Haar systeem blijft relatief rustig.
- Haar veiligheid ligt relationeel, niet intrapsychisch.
- Ze zoekt instinctief nabijheid bij Eva, niet bij de herinnering aan de vader.
IFS-termen:
Maja’s Exile is nooit volledig alleen geweest → het kon “schuilen”.
Het cruciale verschil (zichtbaar in beeld)
- Eva staat → alleen → gespannen → dragend
- Maja zit → observeert → beweegt naar Eva toe
De film toont:
de oudere absorbeert de onveiligheid
de jongere leunt erop
Niet door dialoog, maar door positie, beweging en stilte.
Betekenis
Deze scène maakt duidelijk:
- waarom Maja de vader kan relativeren
- waarom Eva dat niet kan zonder overspoeld te raken
- en waarom hun herinneringen niet botsen, maar uit verschillende innerlijke systemen komen
Burijn
