Brief aan de lezer (60)

De bolle man met de magische achternaam was maar kort mijn buurtgenoot in 020. Ik kende hem niet persoonlijk. Nu is hij alweer 20 jaar dood. Ik zag hem vaak in onze straat fietsen — spijkerbroek met bouwvakkersdecolleté, nieuwe achterop. Ik zag hem ook weleens bij de bakker op de Middenweg. Dan het raam zat hij. Een formica tafeltje. Met rood doorlopen ogen van de kater keek hij mij dwingend aan. Ik voelde een enorme eenzaamheid in die blik. De gevreesde rotzak met diep kwetsende columns was eigenlijk in het echt een diep zielig hoopje mens. Ik wilde eigenlijk iets aardigs zeggen over zijn schrijfsels maar ik was te schijterig. Met je helden praat je niet. Als filmmaker vond ik hem trouwens heel matig. Maar ik was een enorme fan van zijn ‘Prettig gesprek’ op AT5. Als meesterinterviewer stelde hij altijd interessante vragen. Elke gast werd op een charmante wijze binnenstebuiten gekeerd. Hij was eerlijker en minder ijdel dan Ischa, mijn andere held in die tijd. Ook las ik ademloos zijn blog ‘De Tevreden Roker’ op het Internet. Jaja, kijkbuiskinderen, zo noemden wij het web vroeger. Bloggen was een noviteit. Via de oude media mocht Theo nergens meer publiceren. Overal was hij eruit gegooid.
Soms ging hij met zijn pen te ver, veel te ver. Gekke Theo. Veel te loyaal aan zijn gedachten. Daar koop je niks voor. En altijd maar zijn zelfhaat projecteren op anderen. Mafkees. De cultus die al zijn groupies (Teeuwen, Holman) nog steeds in stand houden is flauwekul. “Een Martelaar van het Vrije Woord”. Wat een bullshit. Theo was vooral martelaar van zijn eigen minderwaardigheidscomplex.
Toch vond ik hem als opiniemaker erg goed. Zo’n kreet als ‘de holocaust-industrie’ heeft mij wel aan het denken gezet over oneigenlijke motieven van groeperingen. “Blijf vragen stellen,” leek Theo te zeggen. Dat andere geluid met zijn pretoogjes mis ik enorm in het debat. Natuurlijk was ik geraakt op die dinsdag 2 nov. 2004. Moslimextremisme hing na 9/11 in die tijd in de lucht. Helaas ook op de ingeslapen Linnaeusstraat, ter hoogte van het oude Burgerziekenhuis. Even was deze plek, na de Sarphatistraat, de meest lelijke straat van 020.
Gedenk de Bolle.
Marlin






