MarlinBrief aan de lezer (58)
Gedachten zijn geen feiten. Dat hoorde ik ooit tijdens een cursus mindfulness. De uitspraak landde niet echt. Ik had er meteen zo mijn gedachten over. Tsja en dan is je ego alweer gehypnotiseerd door de feiten. Feiten over jezelf, over anderen en over die uitspraak.
Toch begon dat zinnetje te druppelen op een zere plek. Voor een mens als ik, die zichzelf veel te serieus neemt (ik val u er elke maand lastig mee) is die constatering onaanvaardbaar. Veel wat ik bedenk is dus kennelijk onzin? Heeft die norse blik van die voorbijganger op straat met mij te maken? Is dit een feit? Welnee, die man heeft net ruzie met zijn vrouw gehad. Gedachten zijn geen feiten. Veel van onze constateringen zijn op niet veel meer gestoeld dan onbewuste gevoelens en angstige aannames.
Of is het bij jou anders, lezer? Je zult er wel andere gedachten bij hebben. En daar ga je al. Je ego giet de gedachte meteen in beton.
Gedachten moeten dus steeds gechecked worden. Zoals we een uitspraak die door AI bijelkaar is gegokt ook moeten controleren. Dat is makkelijker gedacht dan gedaan.
Op zich is dit uitgangspunt al een hele opgave om onder ogen te komen. Als verwoed demonenjager verbaas ik me nog steeds over de hardnekkigheid van een simpel stukje tekst. Ooit aangeboren, ooit aangeleerd, ooit per ongeluk in je gedachten genesteld.
Ik ‘dacht’ bijvoorbeeld als kind dat Amerika een paradijs was. Enorme witte bungalows met een gazon, zonder tuinhek. ‘s Ochtends gooide een krantenjongen (die later miljonair zou worden) de krant gewoon op het gras. Een voordeur die uitkwam in de huiskamer. Daar stond een loeier van een ijskast. Coca-Cola en kauwgom bij het ontbijt. De hele dag (kleuren-)tv-kijken. Wat een Walhalla.
Toen ik uiteindelijk veel later mijn beloofde land bezocht, was de teleurstelling onverdraagbaar. Route 66 bleek niet veel te verschillen van een provinciale weg door Flevoland. Amerikanen waren dik, arrogant, dom en eenzaam. Mijn Amerika-beeld spatte als een kauwgombel uit elkaar. De allerrijksten hadden zich onzichtbaar verschanst achter grote hekken; verkrotte buitenwijken waar de gemiddelde inwoner met twee baantjes tegelijk een schamele levensstandaard (die ijskast was gevuld met junkfood) naar binnen moest slepen… Gedachten waren inderdaad geen feiten.
Marlin
