De niet zo heet gegeten soep

Brief aan de lezer (67)

GAAT U RUSTIG SLAPEN…

Ga even rustig zitten — het is vrij schokkend. Ik ben aan het ‘preppen’ geslagen. Jawel! Ik. Diegene die altijd riep dat het Einde der Tijden een culturele hobby was voor mensen met teveel tijd is voor de bijl. Wonderlijk, hè?

Als historicus weet ik dat de apocalyps een herhalend motief is: van Johannes tot de millennium bug, van de atoomoorlog tot de klimaatramp — we lusten er wel pap van. Toch zit ik nu met een draagbare Nedis-noodradio in huis. Op zonnecellen. Met handslinger. Alleen dát al deed mijn hart oplichten.

Stroomloos op een festival in je tentje vloeken op de powerbank. Wie kent het niet? Toen kwam de gedachte (het was volgens mij naar aanleiding van de NAVO-top): “en wat nu als Poetin het elektriciteitsnet met een cyberaanval plat legt?”

Zonder elektriciteit vallen ineens alle zekerheden weg. Geen mobiel, geen heet water, geen pinautomaat. De supermarkt? Dicht. De oven? Uit. Dan moet je dus weer brood kopen met contant geld, als een winkelier nog überhaupt van plan is zijn winkel te openen. Vervolgens dacht ik: zonder mobiel geen informatie. Wanneer zal de volgende aanval verwacht worden? Moet ik blijven of evacueren? Elektriciteit is één van de levensaders in mijn tijd. Onzichtbaar, vanzelfsprekend. Pas als het wegvalt zien we hoe totaal we ervan afhankelijk zijn.

Daar zit ik nu. Langzaam en regelmatig draai ik aan mijn slinger. Preppend tegen alle rampen die nog staan te gebeuren, zing ik met schorre stem een lied van Schubert. Terwijl het licht nog gewoon brandt.

Bin gewohnt das Irren gehen

‘s führt ja jeder Weg zum Ziel

Unsere Freuden, unsere Schmerzen

Alles eines Irrlichts Spiel!

(Die Winterreise)

Marlin