MarlinAls kind kende ik het verhaal van Winnie de Pooh niet. In de jaren ’70 keek ik op TV wel naar Bolke de Beer maar dat figuurtje was van A.D. Hildebrand. Winnie leerde ik pas kennen toen ik zelf kinderen had. Hij stond afgebeeld op kinderkleren en bekers maar je kon zijn avonturen ook op Nickelodeon volgen. Gekleed in een rood jasje liep hij mompelend en smakkend door ‘het Buunderbos’, altijd met zijn poot in een pot honing. Winnie de Pooh was een beetje een dommige beer. Mijn kinderen vonden hem niet echt leuk.
Titel: De Tao van Poeh (1985)
Rating: 🦷🦷🦷🦷
Auteur: Benjamin Hoff
Achtergrond: Voor zijn schrijverscarrière had Hoff diverse beroepen, waaronder boomverzorger, antiekrestaurateur, ziekenhuisverpleger, onderzoeksjournalist, fotojournalist, muzikant en songwriter.
Genre: Kinderboek en non-fictie
Medium: Boek, Storytel
Ik dacht toen nog dat het een creatie was uit de koker van Walt Disney maar oorspronkelijk bleek het kinderboek geschreven door de Engelse schrijver A.A. Milne. Winnie modelleerde hij naar ‘Winnipeg’, een beer uit de Londense dierentuin Regent’s Park. Die beer vergezelde in de Eerste Wereldoorlog in Europa het Canadese leger. In zijn kinderverhalen voegde Milne aan de naam van zijn goeiige beer “Pooh” toe – van”pooh-pooh”, Engelse voor zwaan,
“De Tao of Poeh” van Benjamin Hoff
Dit kinderfiguur speelt een centrale rol in het filosofische boek “De Tao van Poeh” (1985) van de Amerikaanse schrijver Benjamin Hoff. Op een luchtige manier demonstreert Hoff de principes van een een taoïstische levenswijze aan de hand van de avonturen van de beer. Winnie ondervraagt op de Poeh-manier de verteller over het Taoïsme. Het is een soort raamvertelling. Met behulp van fragmentjes uit de verhalen van Winnie en zijn vriendjes worden de inzichten van de Tao-leer uit het Oosten geillustreerd. In feite belichaamt de beer de Tao:
- Poeh leeft in het nu en handelt vanuit zijn natuurlijke zijn (Wu Wei)
- Hij is niet belast met intellectuele complexiteit zoals Uil, of zorgen zoals Knorretje
- Zijn ‘simpele’ benadering van het leven blijkt vaak wijzer dan het gecompliceerde denken van anderen
- Hij accepteert alle dingen zoals ze zijn, zonder te oordelen of te vechten tegen de natuurlijke richting van die dingen.
- Door zijn ongecompliceerde aard vindt hij vaak moeiteloos oplossingen die anderen over het hoofd zien
Als geheel laat het boek van Benjamin Hoff zien dat inzicht niet zit in intellectuele kennis of constant streven, maar in het vermogen om eenvoudig en natuurlijk te leven, in harmonie met de Tao (de natuurlijke weg). Poeh’s dommigheid, die ik ook al met mijn kinderen constateerde, is eigenlijk verlichte wijsheid – hij zit niet te veel in zijn hoofd (zoals wij Westerse mensen) maar volgt gewoon zijn natuur.
Poeh: Ga beginnen met ervaren en eet gewoon de pot leeg
Geheel in de geest van het boek moet je eigenlijk stoppen met lezen van deze recensie en beginnen met lezen in de ‘Tao van Poeh’, dan zul je meteen ervaren en voelen wat de schrijver bedoelt. Dit kost helemaal niet zo veel moeite. Je hoeft alleen maar het verhaal op te zoeken waarin Poeh naar de verjaardag gaat van Iejoor en al op weg naar zijn huis, het cadeau opeet. Hij eet de honing op omdat hij honger heeft, zonder zich zorgen te maken over het oorspronkelijke cadeau-doel. Bezit is maar een illusie. Bovendien komt er vaak een oplossing die we van te voren niet kunnen bedenken. Iejoor blijkt namelijk van Uil een ballon gekregen te hebben. Deze is geknald en past nu precies in de lege pot van Poeh. Iejoor is dubbel zo blij met zijn vaas.
Samenvattend is het boek van Benjamin Hoff een prachtig voorbeeld van de kracht van een kinderverhaal. Winnie toont ons dat inzicht niet zit in intellectuele kennis of constant streven, maar in het vermogen om eenvoudig en natuurlijk te leven, in harmonie met de Tao (de natuurlijke weg). Als hij zin heeft in honing dan heeft hij zin in honing. Hij negeert de sociale regel van bezit. Het contrast met hoe de meeste mensen zouden reageren op een lege pot is groot:
- We zouden ons schuldig voelen
- Onszelf veroordelen voor gebrek aan zelfbeheersing
- Ons zorgen maken over wat anderen denken
- Proberen het te verbloemen of goed te praten
Pooh daarentegen accepteert simpelweg wat er gebeurd is. Hij illustreert hiermee de taoïstische gedachte dat veel van ons lijden voortkomt uit ons verzet tegen ‘wat is’ en onze neiging om situaties te compliceren met gedachten en oordelen.
