MarlinBekijk de Geheugen Groeve op mijn zolder
Ik draaide piepend de koude, gietijzeren klemmen naar elkaar toe en een stuk hout of metaal zat muurvast om te bewerken. Er bestond geen grote zekerheid in een jong bestaan. Ik luisterde naar de VPRO-radio en droomde over later.
Ik zag hem op Marktplaats tussen het gereedschap staan: een bankschroef voor 5 euro. Nu onze kinderen uit huis zijn en ik weer de ruimte voor een werkbank op onze dakkamer heb gekregen, maakte hij de set-up af. Een werkbank is pas echt een werkbank met zo’n lompe klont gietijzer.
Natuurlijk krijgt hij in deze rubriek een vermelding. Want een bankschroef is in mijn geheugen een ijkpunt. Ik ruik meteen de vochtige lucht van onze garage, waar ik altijd stond te klussen in mijn jeugd. Vreemd genoeg associeer ik de bankschroef altijd met fantaseren over een toekomst als journalist. Dat komt omdat ik daar na school naar de VPRO-radio luisterde. ‘Welingelichte Kringen’ op vrijdagmiddag. Ischa Meijer op dinsdagmiddag.
Het was een fijne plek van mijn vader en mij. Een echte man cave besef ik achteraf. Al kende ik die term natuurlijk toen niet. Onze garage naast ons huis had geen verwarming en weinig daglicht. In de winter stond ik met een dikke jas in het felle licht van de snorrende TL-bak achter die bankschroef.
Ik draaide piepend de koude, gietijzeren klemmen naar elkaar toe en een stuk hout of metaal zat muurvast om te bewerken. Ik had in de stellingkast een oude cassette-recorder staan met een cassette-bandje met ‘greatest hits’ van de Rolling Stones. Het bandje was gevlekt met smeervlekken van mijn vingers. Ook luisterde ik steevast op vrijdagmiddag naar Welingelichte Kringen van de VPRO, een theekransje van journalisten als Joop van Tijn, John Jansen van Galen, Henk Hofland en Hugo Brandt Cortius. Als jongen van 16 jaar fantaseerde ik in de garage van ons huis achter mijn bankschroef dat ik daar ooit zou plaats nemen aan de tafel in sociëteit Arti et Amicitiae. Dat ik met veel ironie zou deelnemen over de discussies over politiek en cultuur. Oude jongens krentenbrood. Het is helaas bij de bankschroef gebleven.
