MarlinBrief aan de lezer (41)
‘Shut up legs, it’s only pain…’ sprak Jens Voigt, een Duitse wielrenner van weleer. Ik hou van dat soort renners. Alleen maar in de wind rijden en knechten voor anderen. Jens voelde pijn in zijn benen maar luisterde er niet naar. Is dat slim? Als topsporter misschien wel. Maar als je oud wilt worden natuurlijk niet. Elke levenscoach zal je vandaag de dag op andere gedachten willen brengen. Je lichaam is een tempel!
‘Shut up legs, it’s only pain…’ Zou Jezus aan het kruis dat ook gedacht hebben toen die roestige nagels in zijn voeten werden geslagen? Het is dezer dagen weer tijd voor dat verhaal over het lijden van J.C. In ons verwende leventje in West-Europa is pijn een relatief verschijnsel geworden. Fysiek leed als honger, ziekte en oorlog komen niet meer op grote schaal voor. Geestelijk leed is lastiger te meten. De onderzoeken die een beetje te vertrouwen zijn wijzen op een minder positieve stemming in de twee decennia van de 21-ste eeuw, met name onder jongeren. Eenzaamheid, depressie, vervreemding, fomo. Het is het rijtje dat iedereen wel kent. Laat de periode 2007-2023 nou net de tijd zijn die de geschiedenis ingaat als ‘opkomst mobiel met internet-verbinding’, ‘opkomst sociale media’ en ‘opkomst AI’. Causaal verband? Het blijft koffiedik kijken.
Wat doet er eigenlijk meer pijn? Fysiek leed als zo’n spijker in je wreef of geestelijk pijn als fear of missing out? Zou het verraad van zijn vriend Judas bij Jezus niet meer pijn hebben gedaan dan die doornenkroon?
‘Shut up legs, it is only pain…’ Een mens die de verbinding verliest met anderen lijdt pijn. Daar kan een Instagram-account niets aan veranderen. Het gevoel van verbondenheid wordt niet opgeroepen door het turen naar je smartphone. Het is een schijncontact. De lockdown periode tijdens de grote infectieziekte leverde genoeg bewijs. Het sociale isolement leidde tot veel ongenoegen onder jongeren, ondanks alle digitale verbindingslijnen.
‘Shut up legs, it is only pain…’ Pijn heb je dus in alle soorten en maten. Zou de stagiaire op de sportredactie dat ook gedacht hebben toen de jofiale TV-presentator haar een serpent noemde? Ook dan is pijn relatief kennelijk want Tom voelde zich geen boeman. Totdat de katholieke krant er lucht van kreeg en het volk ophitste. Kruisig hem! Kruisig hem! klonk het in koor. De eeuwige puber Tom veranderde in onze eigen chocolade Jezus die schuldbewust op de tv om vergiffenis kwam vragen. De geschiedenis deed hem pijn. En het was zonneklaar voor iedereen dat de stagiaire ook had geleden.
‘Shut up legs, it’s only pain…’ Eigenlijk is dat christelijke verhaal over de lijdensweg van de mensheid springlevend. Vrijdag rijd ik met pijn de Muur van Geraardsbergen op en brand een kaarsje in de kapel op de top. In mijn oortje zal ‘Jesus Christ Superstar’ via het internet tot mij komen. Ik bevind mij dan op eenzame hoogte maar niet alleen.
Marlin
Burijn
