MarlinDon’t Poison Yourself
of wandel een stapje terug of vooruit
Stap 6 stelt:
Geestestraining moet consequent, realistisch en geïntegreerd worden beoefend.
Ware compassie vereist meer dan alleen vriendelijk zijn. Het vraagt om bevrijding van onze diepgewortelde zelfgerichtheid en een fundamentele verandering in ons hart. We moeten verder kijken dan het gebruikelijke onderscheid tussen ‘ik’ en ‘anderen’. Deze innerlijke transformatie brengt ook veerkracht met zich mee.
Stap 6 bewaakt de integriteit van de beoefening.
Het voorkomt dat lojong wordt ingezet als:
identiteitslabel (“ik ben zo mindful/compassievol”)
spiritueel ego-project
zelfverbeteringsdrang
vlucht uit ongemak
Sorry, ik eet dat spul niet meer: het is slecht voor mij. En dan hebben we het over zelfkritiek, schaamte, schuld, zelfobsessie, trots, zelfbeklag , egoïsme, zelfobsessie, zelfmedelijden en medelijden met anderen. Al die ingrediënten waar je aan verslaafd bent maar die je gedachten en je lichaam vergiftigen. Je kunt ze beter laten staan.
De slogan Vergiftig jezelf niet is een afgeleide van Laat alle hoop varen. Het gif waar hier naar wordt verwezen, is het gif van egocentrisme, dat altijd zo geniepig is. Onthoud dat het doel van al onze training is om onze zelfzorgen en zelfgerichtheid te verminderen en juist zorg en aandacht te hebben voor anderen.
“Nee dank je, dat eet ik niet meer; ik weet dat het slecht voor me is.”
Dus: stop met jezelf vergiftigen met zelfgerichtheid.
Wanneer je momenten van zelfkritiek, ontmoediging of trots opmerkt, herinner jezelf dan aan deze slogan. Het is prima dat zulke dingen opkomen. Dat zullen ze ook; dat is volkomen natuurlijk. Je doel is niet om ze uit te bannen, maar om deze slogan te oefenen. Om te herkennen wat deze houdingen zijn en te stoppen met ze tot je te nemen en jezelf ermee te vergiftigen.
Zeg in plaats daarvan: “Nee dank je, dat eet ik niet meer; ik weet dat het slecht voor me is.”
Gedachten, oordelen, beelden en verhalen, zei de Boeddha, zijn als voedsel: ze voeden ons, maar kunnen ons ook ziek maken wanneer we ze te vaak en te veel tot ons nemen. En van de meest hardnekkige beelden is misschien wel het idee dat er iets fundamenteel mis is met onze geest en dat die voortdurend bijgestuurd moet worden.
Wanneer we dat idee blijven herhalen, vergiftigen we onszelf met een subtiele vorm van wantrouwen. Elke onrustige gedachte wordt een probleem. Elke emotie een teken dat er iets niet goed is — of dat wij het niet goed doen. Het pogen om de geest tot rust te brengen wordt zo zelf een bron van onrust.
Reflectie-oefening
Oefening (doen)
- Merk zelfkritiek/trots/gekrenktheid op
- Zeg: dit is gif
- Neem het niet verder tot je; kies één relationele actie
Beeld (innerlijke visualisatie)
Een gebroken schaal met donkere vloeistof die wegloopt. Jij drinkt niet
.
Reflectie – Persoonlijk
- Waar in mij wordt dit slogan het vaakst geactiveerd?
- Wat probeer ik te beschermen (status, gelijk, veiligheid, beeld van mezelf)?
- Wat is één concreet alternatief gedrag dat ik vandaag kan doen?
Burijn
